Karanlıklardan sesleniyorum sana... Belki duymazsın... Çünkü sen benim için o kadar erişilmez we benden o kadar uzaksın ki!... Sana ulaşmak, sana sesimi duyurmak boş bir çaba... Çünkü ben zifiri karanlığın we ümitsizliğin en sonundayım, sense aydınlıın we mutluluğun en ucunda... Bunu bile bile niye mi uğraşıyorum? Çünkü artık bişeyleri içimde tutamıyorum! Baktığım her yerde seni görmek acı weriyor bana... Rüyalarımda hayallerimde hep sen warsın... Fotoğrafların yetmiyor artık! Sana böyle aşıkken, seni;uğruna canımı verecek kadar sewerken, senin bunu bilmeden yaşaman çok acı... Eğer sesimi duyuyorsan, ve beni biraz olsun sewiyorsan,lütfen al beni bu karanlıklardan! LÜTFEN!!